Şimdi gel, başa dönelim. Ve sana kim olduğumu anlatayım.

Çocukluğumdan beri duygusal yeme benimleydi. İçimde sıkışan her duygu… yeni bir lokmaya dönüşüyordu.

Karnım gerginlikten çatlayacakmış gibi şişene kadar yediğim geceler… Kakaolu fındık kreması kavanozları, bittikçe yenisi açılan patlamış mısır paketleri, uyuyabilmek için tıka basa yediğim peynir ekmekler… Ve her seferinde gelen o tanıdık suçluluk hissi…

Gündüz başarılı, güçlü, enerjik biriydim. Ama geceleri… başka birine dönüşüyordum. Görünmeyen, yalnız, yorulmuş birine.

Annemin 7 yıllık kanser süreci boyunca, onun acısına güçlü durarak eşlik ederken de, aslında kendi duygularımı bastırmak için daha da derinleştim bu alışkanlığın içinde.

Ve sonunda bir gün anladım: Yemek, açlıkla ilgili değildi.

O; çaresizlik ve duygularımı bastırmak için geliştirdiğim bir hayatta kalma yoluydu. O farkındalık bir kere geldiğinde… artık hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

Çocukluktan o güne kadar sürmüş bu döngüyü adım adım kırmayı başardım. Ve duygusal yemeden özgürleşmeye götüren sistemimi tuğla tuğla inşa ettim.

12 yıldır yüzlerce kadınla çalışmış olmanın deneyimiyle, artık şunu çok net biliyorum:

Duygusal yeme bir irade sorunu değil, bastırılmış duyguların bir işareti.

Yıllardır, bu döngüden çıkmak isteyen kadınlarla çalışıyorum.

Yeme krizlerinin arkasındaki duygusal ve sinir sistemi temelli nedenleri birlikte keşfediyor, düşünce ve inanç kalıplarını yeniden çerçeveliyor, kısıtlayıcı diyetler değil — sürdürülebilir farkındalık sistemleri kurup, duygusal yemeden özgürleşip, bedenlerinde hafiflik hissini geri kazanmalarını sağlıyorum.

• Bilimsel zemine dayanır.
• Nöroplastisite, duygu regülasyonu ve beden-zihin bağlantısı üzerine inşa edilir.
• Şefkat, açıklık ve sistematik rehberlikle ilerler.

Kadınların bedenlerini bir “problem” değil, bir “yuva” olarak görmelerini sağlamak. Ve bir daha asla başa sarmamak üzere, bu döngüden çıkmalarına eşlik etmek. Melis